PDA

Επιστροφή στο Forum : Κατάθλιψη



Σελίδες : [1] 2

arial
16-04-09, 15:53
Πριν χρονια ενιωθα πολυ ασχημα με τον εαυτο μου , και ειχα επισκεφτει και ψυχολογο μια φορα που με βοηθησε πολυ, αν και δεν συνεχισα την θεραπεια.... απο την μια το κοστος ηταν μεγαλο, απο την αλλη δεν ενιωθα τρελη για να συνεχισω την θεραπεια...

Αλλα εδω και λιγο καιρο νιωθω σαν να υποτροπιαζω παλι και σαν να πεφτω στο ιδιο λουκι οπως με τοτε. Αντιμετωπιζω μια δυσκολη κατασταση παλι.

Ηθελα να ξερω αν εχετε αντιμετωπισει και εσεις παρομια κατασταση, αν σας εχει βοηθησει ο ψυχολογος, και αν περνετε καποια αντικαταθλιπτικα φαρμακα... δεν μου εχει χορηγησει τιποτα και σκεφτομαι να αρχισω ισως αντικαταθλιπτικη αγωγη.

Επισης θελω να ξερω πως αντιμετωπιζετε εσεις την καταθλιψη , με τι εναλλακτικες μεθοδους αν εχετε...

Ευχαριστω πολυ, και οποια βοηθεια δωσετε ειναι ευπροσδεκτη.

crypter
16-04-09, 15:57
Ποτε φαρμακα εκτος αν εισαι στο οριο. Κριμα ειναι να εθιζεις τον εαυτο σου και σε αντικαταθλιπτικα. Ξερω οτι με την συχνη σωματικη ασκηση ( η ακομα και με το γρηγορο περπατημα) σιγουρα ξεχνιεσαι και παραγονται και ενδορφινες που ειναι το "φυσικο" αντικαταθλιπτικο απο οσο ξερω. Ειναι μια πιο σωστη λυση. Η εναλλακτικα βρες ενα χομπι που να σε κανει χαρουμενη και να περνας ευχαριστα την ωρα σου. Στην θεση σου παντως θα εμενα μακρια απο τα φαρμακα οσο περισσοτερο μπορω. :)

nmavro73
16-04-09, 16:07
Στα αντικαταθλιπτικά ΔΕΝ εθίζεσαι. Ο ψυχολόγος όμως δεν είναι ο κατάλληλος για να στα δώσει γιατί δεν είναι γιατρός!Ένα τμήμα ψυχολογίας έχει τελειώσει. Ο ψυχίατρος είναι ο μόνος αρμόδιος για να δώσει τέτοιου τύπου φάρμακα. Ούτε καν ο παθολόγος αν και αρκετοί το συνηθίζουν.
Για να θεωρηθεί όμως ότι η θλίψη αποτελεί παθολογική κατάσταση πρέπει να περάσουν 4-6 μήνες που το άτομο να τη νιώθει συνεχώς.Στις δύσκολες καταστάσεις όλοι νιώθουμε θλίψη. Με τον καιρό και με άλλες ενασχολήσεις που γεμίζουν τη μέρα μας περνάει. Αν μετά από μεγάλο διάστημα είσαι ακόμη χάλια τότε πρέπει να επισκεφτείς γιατρό. Και ποτέ φάρμακα χωρίς τη συμβουλή του
Υπόψιν ότι η κατάθλιψη δεν έχει καμία σχέση με την τρέλα. Και ούτε τα φάρμακα που την αντιμετωπίζουν έχουν

arial
16-04-09, 16:10
Ευχαριστω για τις συμβουλες, ισως φταιει αυτο το διαστημα που νιωθω ετσι.. απλως πολλες φορες νιωθω οτι δεν μπορω να τα καταφερω μονη μου

Mηπως ξερετε καποιον ιατρο που θα μπορουσα να απευθυνθω?

dvm
16-04-09, 16:14
Όπως όλοι μας βρε. Απλά σφίγγουμε τα δόντια και συνεχίζουμε. Κι εξάλλου έχεις κι εμάς να σου γράφουμε αράδα να περνάει η ώρα. Ίσως να έβρισκες κάποιο νέο χόμπι να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον;

Στην τελική θεωρώ ότι πολύ λίγες καταστάσεις στη ζωή δεν είναι αναστρέψιμες, απλά αγχωνόμαστε για ψίλου πήδημα (πχ ωχ θα αργήσω στη δουλειά).

Εδώ ίσως να σου χρειαζόταν λίγος στρατός, όπου πραγματικά αν είχεις δουλέψει λίγο έξω, μάθαινες να γράφεις όλα τα 20χρονα και τους 24χρονους ανθυπολοχαγούς στα άγραφα. Λες και τι θα μου κάνει; θα μου βάλει τιμωρία να μην βγω 5 μέρες έξω; Μου έκλασε μια μάντρα... Δεν είναι αυτοί σοβαροί λόγοι για να στεναχωριέται κάποιος.

Κουράγιο, μην μασάς...

arial
16-04-09, 16:19
Δεν μπορω να παω στρατο, βλεπεις ειμαι κοπελα και δεν περνουν κοπελες στο στρατο...

Παλιοτερα ειχα αρχισει το καπνισμα, με ηρεμουσε και με χαλαρωνε

LOUKAS32
16-04-09, 16:19
Arial,

επειδη και εγω το νιωθω συχνα και με εχει χτυπησει στομαχι, ριξε ενα P.M εαν θες.

λυσεις υπαρχουν αλλα θες φιλους....οικογενεια....

arial
16-04-09, 16:22
Λουκα τωρα που ειπες στομαχι , εχω διαπιστωσει πως μετα απο εντονη στεναχωρια με πιανουν δυνατοι πονοκεφαλοι , πονος στο στομαχι... μαλιστα εχω παει και νοοσοκομειο για αυτο το λογο.

LOUKAS32
16-04-09, 16:24
ARIEL,

και εμενα τα ιδια ακριβως , και ζαλαδες!!!!

και εγω πηγα, λενε ψυχολογικο ειναι....ισως και να ειναι δεν ξερω.

μια αγκαλιτσα θες.

Patentman
16-04-09, 16:24
Εγω θα ελεγα να αλλαξεις τροπο ζωης και συνηθειες.
Ακομα και αυτες τις οποιες τις θεωρεις οτι σε βοηθουν να "ξελαφρωσεις".
Αυτες ειδικα ειναι που σε ριχνουν χειροτερα, μιας και δεν σε αφηνουν να δεις τις υπολοιπες ασχολιες τις οποιες θα μπορουσες να κανεις και πραγματικα να σε "γεμισουν".

Αλλά δες το αλλιως. Ο ανθρωπος ειναι φτιαγμενος να δεχεται ερεθισματα και να αντιδρα σε αυτα, σε μερικα πολυ εντονα σε αλλα λιγοτερο.
Βρες μονο θετικα και απεριψε την αντιδραση σε αυτα που σε ενοχλουν.
Σιγα σιγα θα βρισκεις (βασικα θα τα ανακαλυπτεις επειδη ηδη υπαρχουν) ολο καλυτερα πραγματα γυρω σου.

Ακομα και αν ολα ειναι μαυρα το ποσο μαυρα τα βλεπουμε εξαρταται απο το ποσο φως μας δινει κατι αλλο, και ας ειναι αυτο ασημαντο μπροστα στα υπολοιπα μαυρα.
Με λιγη θετικη σκεψη, παρεα, κινηση (δραστηριοτητα) ερχεται το φως πιο ευκολα σε σενα, γιατι πας εσυ σε αυτο.

arial
16-04-09, 16:32
Λουκα σε ευχαριστω πολυ για ολα :)

Και νομιζω πως τα οποια συναισθηματα νιωθουμε, καλα ή καλα, αυτα το σωμα μας τα βγαζει με καποιο τροπο, ειτε ειναι ημικρανιες (που μπορει να εχω για μερες μαζι με ζαλαδες ή εμετο), ειτε ειναι πονος στο στομαχι... εμενα στο νοσοκομειο μου ειχαν χορηγησει τοτε Zantac

LOUKAS32
16-04-09, 16:38
Παρακαλω, και εγω στα ιδια ειμαι, προπαθησε να μην περνεις χαπια....

weedness
16-04-09, 17:20
Αυτο που περνας Arial πιστευω οτι το περναμε ολοι. Απλως καποιοι εχουν την δυνατοτητα και την γνωση να το αντιμετωπιζουν. Μεγαλη επιρροη εχει και το αγχος που ειναι ενας νεος παραγοντας στην καθημερινη μας ζωη. Το προβλημα ομως ειναι πως τα καταφερνουμε απο την καταθλιψη να επανερθουμε σε χαρουμενη κατασταση. Το οτι ειπαν οι πιο πανω εχουν δικιο, και πρεπει να δοκιμαστει.

Τωρα σιγουρα εχεις καποια πραγματα στο μυαλο σου, η οποια ειναι η αιτια για την κατασταση στην οποια βρισκεσαι, οταν ειμαι στην ιδια κατασταση με εσενα μερικα πραγματα που κανω ειναι:

-Παιζω ηλεκτρονικα παιχνιδια
-Βλεπω κωμοδιες, και ας τις εχω ξανα δει
-Μιλαω με ανθρωπους που εχω καιρο να τους μιλησω
-Κανω shopping
-Μπαινω σε chat rooms, και ενοχλω ολους
-Σεξ
-Καπνιζω

Γενικα κανω πραγματα που με ευχαριστουν εστω και ελαχιστα, λιγο απο εδω λιγο απο εκει το ξεπερναω. Δεν υπαρχει αμφιβολια στο γεγονος οτι αν δεν κανω τιποτα για την κατασταση μου, τοτε χειροτερευεται η κατασταση.

Μην παιρνεις φαρμακα, ειναι βλακιες, και κακο για την σωματικη/ψυχικη υγεια, μπορει να σε κανει να νιωθεις καλυτερα, αλλα μακροπροθεσμα σε κανουν κακο.

Παντως καλυτερα να βρεθεις με καποιον ανθρωπο να μιλισεις

GnF
16-04-09, 18:47
Αυτο που περνας Arial πιστευω οτι το περναμε ολοι. Απλως καποιοι εχουν την δυνατοτητα και την γνωση να το αντιμετωπιζουν. Μεγαλη επιρροη εχει και το αγχος που ειναι ενας νεος παραγοντας στην καθημερινη μας ζωη. Το προβλημα ομως ειναι πως τα καταφερνουμε απο την καταθλιψη να επανερθουμε σε χαρουμενη κατασταση. Το οτι ειπαν οι πιο πανω εχουν δικιο, και πρεπει να δοκιμαστει.

Τωρα σιγουρα εχεις καποια πραγματα στο μυαλο σου, η οποια ειναι η αιτια για την κατασταση στην οποια βρισκεσαι, οταν ειμαι στην ιδια κατασταση με εσενα μερικα πραγματα που κανω ειναι:

-Παιζω ηλεκτρονικα παιχνιδια
-Βλεπω κωμοδιες, και ας τις εχω ξανα δει
-Μιλαω με ανθρωπους που εχω καιρο να τους μιλησω
-Κανω shopping
-Μπαινω σε chat rooms, και ενοχλω ολους
-Σεξ
-Καπνιζω

Γενικα κανω πραγματα που με ευχαριστουν εστω και ελαχιστα, λιγο απο εδω λιγο απο εκει το ξεπερναω. Δεν υπαρχει αμφιβολια στο γεγονος οτι αν δεν κανω τιποτα για την κατασταση μου, τοτε χειροτερευεται η κατασταση.

Μην παιρνεις φαρμακα, ειναι βλακιες, και κακο για την σωματικη/ψυχικη υγεια, μπορει να σε κανει να νιωθεις καλυτερα, αλλα μακροπροθεσμα σε κανουν κακο.

Παντως καλυτερα να βρεθεις με καποιον ανθρωπο να μιλισεις

Νομίζω δεν έχει σχέση με γνώση για να αντιμετωπίσεις κάτι τέτοιο. Ο καθένας μας έχει κάποιες δικλίδες ασφαλείας για τέτοια πράγματα. Συνήθως αυτές είναι κάτι που δημιουργεί αντίθετα αποτελέσματα.

Όλα τα παιδιά πιο πάνω σου λένε με απλά λόγια να βρείς πράγματα να σε κάνουν να χαμογελάς. Δεν μπορείς να σταματήσεις να αγχώνεσαι με τους σημερινούς ρυθμούς αλλά το σώμα σου έχει τα κατάλληλα "φάρμακα" για να αντιμετωπίσει το αγχος και τη στεναχώρια.

Σε εμένα δουλεύουν αρκετά πράγματα όπως ταξίδια, παρεάκια, βολτίτσες, φίλοι, hobby (βλέπε υπολογιστές, παιχνιδάκια), ανανεώσεις σε διάφορα πράγματα (αγορές ή ακόμα και βάψιμο στο σπίτι βοηθάει πολύ απο το να βλέπεις τις ίδιες οικόνες ειδικά στον χώρο σου και καλό θα ήταν να το κάνεις και μονη σου το βάψιμο).
Εν ολίγις απλά πράγματα που είτε μας κάνουν να χαμογελάμε είτε να ξεχνιόμαστε.
Το καλό σεξ που ανάφερε κάποιος παραπάνω είναι νομίζω απίστευτα αναγκαίο αλλά πιο αναγκαίο είναι να έχεις ένα άνθρωπο για εσένα δίπλα σου. Μια αγκαλιά βρε αδερφε νομίζω είναι απίστευτα δυνατό χάπι.
Γυμναστική είναι και πάλι κάτι που ανεβάζει την αυτοεκτίμισή σου σε απίστευτα καλό βαθμό. Κάτι που πραγματικά μας κάνει να νοιώθουμε καλύτερα είναι να νοιώθουμε καλύτερα κοιτώντας τον εαυτό μας. Πές το αυταρέσκια αλλά πραγματικά δουλεύει. Ταυτόχρονα υπάρχουν και διάφορα που γίνονται στο εσωτερικό μας που έχουν θετικά αποτελέσματα (δες παραπάνω).

Είμαι κατά των φαρμάκων λόγω του ότι πιστεύω ότι στο τέλος γίνεσαι λίγο πολύ δέσμιος τους (εκτος αν μιλάμε για κατάσταση που διορθώνεται μόνο έτσι) και κάνεις και τον εαυτό σου να νομίζει ότι δεν μπορεί και χωρίς αυτά. Και οι ψυχολόγοι πραγματικά δεν είναι αυτοί που μπορούν να δίνουν φαρμακευτικές αγωγές.

gkarak
16-04-09, 19:15
Όσο σκέφτεσαι ότι έχεις κατάθλιψη τόσο χειρότερα θα γίνεσαι. Been there, done that...

Προβλήματα έχουμε όλοι... Και να μην τα καταφέρουμε, προσπαθουμε ξανα και ξανά.

Μάκρυα απο τις έυκολες λύσεις όπως φάρμακα πάντως.

Βρες δραστηριότητες που σε κάνουν να αισθάνεσαι όμορφα και πείσε το μυαλό σου ότι όλα θα πάνε καλα και είσαι δυνατή.

Btw, συμφωνώ με τον GNF.
Γυμναστική είναι και πάλι κάτι που ανεβάζει την αυτοεκτίμισή σου σε απίστευτα καλό βαθμό.

Ο μόνος γιατρός είναι ο εαυτός σου!

cheese
16-04-09, 20:25
Φίλη arial σε μια αρκετά περίεργη στιγμή της ζωής μου και νομίζοντας πως η κατάθλιψη μου οφείλονταν στο διαζύγιο που τότε ήταν σε εξέλιξη είχα χάσει εντελώς τον έλεγχο της ζωής μου, απευθύνθηκα σε έναν ψυχολόγο-ψυχίατρο ο οποίος δεν με βοήθησε, αντίθετα μου έδωσε κάποια χάπια τα οποία τράβηξα πολλά για να τα κόψω, όπως έκοψα και τον γιατρό και δεν ξαναπήγα, νόμιζα πως θα με βοηθούσε να ξαναπάρω τον έλεγχο στα χέρια μου εφόσον έπαιζε εκείνον τον καιρό μια επαγγελματική ευκαιρία για να μπορέσω να αντεπεξέλθω, τελικά έχασα εκείνη την ευκαιρία, αποφάσισα να αυτοθεραπευτώ, στην αρχή έπινα, μετά ξανάρχισα να καπνίζω και μετά άφησα όλα τα πάθη και έκατσα και σκέφτηκα. Ανακάλυψα πως το διαζύγιο δεν ήταν ο λόγος της κατάθλιψής μου (αντίθετα ήταν το μονο χαρμόσυνο γεγονός!!!!) βρίκα την αιτία, επανέκτησα τον έλεγχο της ζωής μου και μπόρεσα να σώσω και την ευκαιρία που έχασα. Δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας ο κάθε άνθρωπός έχει τον τόπο του να ηρεμεί και να χαλαρώνει, εμένα μου έκανε καλό να μένω συχνά ξυπνητός όλη νύχτα, βλέποντας ΤV ή καμία ταινία ή διαβάζοντας για τους καταρράχτες του Νιαγάρα στην Wikipedia (!!) ή ότι άλλο ενδιαφέρον έβρισκα στο διαδίκτυο, μην το βάζεις κάτω, την λύση την ξέρεις μόνο εσύ και σε ψυχολόγο να πάς (σε καλό όχι σαν τον τύπο που πήγα εγώ) θα προσπαθήσει να σε κάνει να καταλάβεις αυτό που έχεις μέσα σου.... μην μασάς!

basilio
17-04-09, 01:37
Αυτό που είναι σίγουρο, είναι ότι τη λύση πρέπει να τη βρεις μέσα σου. Ο άνθρωπος είναι απίστευτα δυνατός . Ο γιατρός σου χορηγεί φάρμακα όταν πειστεί ότι έχεις παραιτηθεί. Μην παραιτήσαι, πολέμησέ το και κυρίως βγάλτο από μέσα σου. Κλείσε τον υπολογιστή και συζήτησέ το με ανθρώπους που αγαπάς πρόσωπο με πρόσωπο. Δραστηριοποιήσου όσο μπορείς . Δεν ξέρω ακριβώς τι πρέπει να κάνεις, αλλά σίγουρα πρέπει να δεις τη φωτεινή πλευρά της ζωής και να είσαι σίγουρη ότι αυτή υπάρχει και σε περιμένει.

etsouk2000
17-04-09, 02:21
Οπως και σε ολες τις αλλες ασθενειες, τα χαπια δεν ειναι ουτε η πανακεια αλλα ουτε και ο απολυτος δαιμονας. Μου κανει τρομερα αρνητικη εντπωση οτι σχεδον ολοι εδω μεσα λετε "μην παρεις χαπια", σαν να τα εχετε δαιμονοποιησει. Οταν εχετε μια αλλη ασθενεια δεν πατε στον γιατρο να σας γραψει φαρμακο;; Ειναι σαν να λες σε καποιον που εχει σπασει το ποδι του να μην παει στο γιατρο, να μην το βαλει στο γυψο. Οπως παιρνουμε φαρμακα για της παθολογικες αρρωστειες (δεν μιλω βεβαια για την κλασσικη ελληνικη υπερκαταναλωση φαρμακων, μιλω παντα για την χορηγηση φαρμακων απο τον γιατρο), ετσι ειναι και οι ψυχικες ασθενειες, ειδικα οι πολυ συνηθισμενες και ευκολα ιασιμες οπως η ελαφρας μορφης καταθλιψη, ειδικα αυτη που οφειλεται σε παροδικους και συγκυριακους λογους. Σιγουρα ειναι ιδανικο να θεραπευεται ο οργανισμος απο μονος του, χωρις φαρμακα και χωρις ιατρικη παρεμβαση, αλλα προσπαθηστε να το πετυχετε αυτο την επομενη φορα που θα παθετε οξεια σκωληκοειδιτιδα.

Σε καθε περιπτωση, τα φαρμακα πρεπει να τα χορηγει γιατρος, οχι ψυχολογος, φαρμακοποιος, νοσηλευτης, ο ξαδερφος μου που "ξερει" απο τετοια, η γειτονισα που το ακουσε σε πρωιναδικο κλπ...

Στο συγκεκριμενο θεμα της καταθλιψης: η καταθλιψη προκαλειται απο πολλες αιτιες. Μια αναζητηση στο ιντερνετ θα σας πει. Η καταθλιψη μπορει να ειναι η ιδια η ασθενεια ή να ειναι συμπτωμα καποιας αλλης βαθυτερης ασθενειας. Καταθλιψη βεβαια δεν ειναι το να εισαι λιγο στενοχωρημενος επειδη μαραθηκε το αγαπημενο σου λουλουδι, εκαψες το αγαπημενο σου φαγητο, τρυπησε η αγαπημενη σου μπλουζα, εχασε η ομαδα σου κλπ. Η καταθλιψη ειναι μια ασθενεια και συνεπως χρειαζεται θεραπεια. Θεραπεια δεν σημαινει απαραιτητως φαρμακα, ομως σημαινει οτι δεν θα ξυπνησεις απλα μια μερα και θα πεις "απο σημερα δεν θα ξανα-εχω καταθλιψη, επειδη ετσι το λεω εγω". Αυτη ειναι πολυ αφελης σταση ζωης και δεν λειτουργει. Η καταθλιψη ειναι, μετα ξυ αλλων, μια ανισορροπια στις χημικες ουσιες του εγκεφαλου και πρεπει να θεραπευτει. Σαφως και βοηθουν τακτικες οπως: ασκηση, σεξ, ξεκουραση, αλλαγη παραστασεων, ταξιδια, βολτες, εκδρομες, ευχαριστες δραστηριοτητες, κουβεντα με φιλους κλπ, αλλα πολυ συχνα δεν αρκουν για να θεραπευτει η ασθενεια.
Υπαρχουν φορες που ο γιατρος κρινει οτι χρειαζεται να παρεμβει και με φαρμακα. Στο σημειο αυτο να ξεκαθαρισω και να τονισω οτι "καταθλιψη" δεν σημαινει "τρελα". Επισης "παιρνω αντικαταθλιπτικα" δεν σημαινει "ειμαι για το δρομοκαιτειο". Εδω στην Ελλαδα αυτες οι αποψεις ειναι δυστυχως πολυ διαδεδομενες, Τα συγχρονα αντικαταθλιπτικα ειναι πολυ εξελιγμενα και εχουν ελαχιστες παρενεργειες. Μια συγκερκιμενη ομαδα τετοιων φαρμακων ρυθμιζει την επαναπροσληψη σεροτονινης, μιας ορμονης στον εγκεφαλο που σχετιζεται με την καταθλιψη, σε πολυ απλουστευμενη αναλυση.

Τελος, για να ερθω στην προσωπικη μου εμπειρια, εχω αντιμετωπισει προβλημα ελαφρας καταθλιψης στο παρελθον (οχι τιποτε το τρομερο, δεν εφτασα να σκεφτομαι την αυτοκτονια κλπ) και επισκεφτηκα ψυχιατρο. Πηρα για 6 μηνες zoloft και με βοηθησε αρκετα. Αυτους τους 6 μηνες ομως φροντισα να βοηθησω τον εαυτο μου και αλλιως. Εκανα και ταξιδια, και διακοπες και αλλες ευχαριστες δραστηριοτητες και μιλουσα και συστηματικα με τον ψυχιατρο μου, ο οποιος μου υπενθυμιζε απλως τα στοιχειωδη και αυτονοητα, δηλαδη οτι δεν χρειαζεται στη ζωη να ειναι τα παντα υπο ελεγχο και οτι δεν θα ερθει το τελος του κοσμο αν κατι δεν παει οπως το υπολογιζα...

Η δικη μου συμβουλη ειναι να μιλησεις με ψυχιατρο (οχι ψυχολογο) και να κανεις ο,τι σου πει. Η καταθλιψη δεν ειναι τρελα, δεν ειναι σχιζοφρενεια, και συμβαινει σε παρα πολυ μεγαλο ποσοστο ανθρωπων τουλαχιστον μια φορα στη ζωη τους. Η καταθλιψη ειναι ασθενεια και θεραπευεται. Αν ο γιατρος κρινει οτι πρεπει να παρεις και φαρμακα, τοτε να τα παρεις. Το να αρχισεις να σκεφτεσαι θετικα δεν εγγυαται το οτι θα γινεις καλα, με τον ιδιο τροπο που η προσευχη δεν εγγυαται οτι θα νικησεις τον καρκινο (σιγουρα η πιστη, η καλη ψυχολογια κλπ βοηθουν, αλλα δεν εγγυωνται την ιαση).

nothing
17-04-09, 02:58
να πω και εγω την μικρη μου ιστοριουλα ετσι για να δεις οτι ολοι εχουμ επερασει απο αυτες τις φασεις αλλοι για μικρο διαστημα αλλοι για μεγαλυτερο...
θα τα πω συνοπτικα για να μη σας/σε κουρασω...

τελος λυκειου μεγαλη παρεξηγηση με ανωριμους φιλους μου οπου και κοβω μαχαιρι την παρεα (αναγκαστικα ολους γιατι ηταν μαζι και οχι διαφορετικες παρεες).
περα απο θυμο ειχα και φοβερη στεναχωρια ,γιατι προφανως δεν ειναι οτι το πιο ωραιο.
αδερφια δεν εχω,γενικα ξαδερφια κλπ κλπ παλι οχι (2 μονο και ηταν/ειναι εξωτερικο) και ξαφνικα μενω μονος μου απο παρεα,χωριζω απο την τοτε κοπελα μου (αποδειχθηκε μεγαλη τυχη τελικα φυσικα :p ) και καπακια τσακωνομαι και με γονεις....
οπως καταλαβαινεις η μονη λυση ηταν η σχολη που περασα οπου και εκει λογω των τοπικων παρεων που ειχε ο καθενας δεν εβλεπα διεξοδο...

μιλαμε για μια περιοδο 6 μηνων περιπου πριν απο τοτε που μιλησα σε "καινουργιο φιλο"...
ψυχολογικα ειχα πεσει στα ταρταρα αλλα εμενα με κρατουσε μια σκεψη μεσα μου : οτι ο χρονος περναει και καινουργια πραγματα θα ερθουν γιατι το αξιζω και δεν χρειαζεται να "πεφτω" για κανενα λογο!!!

για μενα διεξοδος σαν αγορι ηταν τα αθληματα που εκτονωνα συνεχως την ενεργεια μου (θυμος-στεναχωρια) και φυσικα ηταν η περιοδος που πηρα το πρωτο μου pc εποχη αρχες 2002 και ανακαλυψα το κοσμο του irc (στην αρχη mad που το διαφημιζε και το καναλι τοτε) και φυσικα για μενα οι ηλεκτρονικοι φιλοι ηταν η σωσιβια λεμβος μου (σε αντιθεση με αυτα που νομιζουν ολοι οι ασχετοι για ολους εμας που περναμε καμποσες ωρες στο pc) και φυσικα εστω και ηλεκτρονικα ηταν η διεξοδος μου να μιλαω και να αισθανομαι οικεια...
φυσικα μετα απο λιγο καιρο αρχισαν οι καινουργιες γνωριμιες και γενικα η ζωη μου μπηκε ξανα στους φυσιολογικους της ρυθμους...

στα ειπα με καμποσες λεπτομερειες ετσι για να δεις και ακομη μια περιπτωση που μπορει να φαινεται χαζη σε καποιους αλλα εγω τοτε ημουν χαλια (εξου και το nickname > nothing οπου και εμεινε απο συνηθεια) και το ξεπερασα τελικα...
η εμπειρια μου απο αυτη την περιοδο πιστευω με εκανε πιο δυνατο στο να αντιμετωπιζω καταστασεις καθημερινες και για την επομενη φορα που μπορει να αισθανθω ετσι...

σου ευχομαι καλη ψυχολογικη επανοδο και γρηγορα με πολλα κεφια!!!:) :oneup: :clap:

[επισης αν νομιζεις οτι θα σε βοηθησει μια παρεα που δεν υπαρχει αυτην την περιοδο κοντα σου θα σου προτεινα να προτεινεις σε καποια παιδια που μπορει να "συμπαθεις ηλεκτρονικα" απο εδω περα ή αλλου να βγειτε για ενα καφε ετσι για το διαφορετικο και ισως να μπορεις να τους πεις και πραγματα που σε πιο κοντινους δεν μπορεις να εκμυστηρευτεις :blabla: ]

οπως και να εχει για κουβεντουλα να ξεδινεις εδω ειμαστε ολοι!!!!
καληνυχτες ή καλημερες αναλογα ποτε θα το δεις το μηνυμα!!!!:sunrise:

BlindG
17-04-09, 05:01
Στα αντικαταθλιπτικά ΔΕΝ εθίζεσαι. Ο ψυχολόγος όμως δεν είναι ο κατάλληλος για να στα δώσει γιατί δεν είναι γιατρός!Ένα τμήμα ψυχολογίας έχει τελειώσει. Ο ψυχίατρος είναι ο μόνος αρμόδιος για να δώσει τέτοιου τύπου φάρμακα. Ούτε καν ο παθολόγος αν και αρκετοί το συνηθίζουν.

Αυτό που σου λέει :)
Να συμπληρώσω απλώς οτι κατάλληλος είναι και ο Νευρολόγος-Ψυχίατρος που έχει πιο εμπεριστατωμένη γνώση του αντικειμένου.
Το ΔΥΣΚΟΛΟ βέβαια, είναι να πέσεις σε επιστήμονα και όχι σε σκιτζή. Γι'αυτό θα πρέπει να το ψάξεις σε βάθος πριν χτυπήσεις κάποια πόρτα ιατρείου.


Εγω θα ελεγα να αλλαξεις τροπο ζωης και συνηθειες.
Ακομα και αυτες τις οποιες τις θεωρεις οτι σε βοηθουν να "ξελαφρωσεις".
Αυτες ειδικα ειναι που σε ριχνουν χειροτερα, μιας και δεν σε αφηνουν να δεις τις υπολοιπες ασχολιες τις οποιες θα μπορουσες να κανεις και πραγματικα να σε "γεμισουν".

Αλλά δες το αλλιως. Ο ανθρωπος ειναι φτιαγμενος να δεχεται ερεθισματα και να αντιδρα σε αυτα, σε μερικα πολυ εντονα σε αλλα λιγοτερο.
Βρες μονο θετικα και απεριψε την αντιδραση σε αυτα που σε ενοχλουν.
Σιγα σιγα θα βρισκεις (βασικα θα τα ανακαλυπτεις επειδη ηδη υπαρχουν) ολο καλυτερα πραγματα γυρω σου.

Ακομα και αν ολα ειναι μαυρα το ποσο μαυρα τα βλεπουμε εξαρταται απο το ποσο φως μας δινει κατι αλλο, και ας ειναι αυτο ασημαντο μπροστα στα υπολοιπα μαυρα.
Με λιγη θετικη σκεψη, παρεα, κινηση (δραστηριοτητα) ερχεται το φως πιο ευκολα σε σενα, γιατι πας εσυ σε αυτο.



Πολύ ωραία απάντηση, την επαυξάνω :)
Για να το θέσω λίγο απλούστερα, θέλεις ανθρώπους γύρω σου καθώς και χόμπυ.
Οικογένεια ή φίλους. Ανθρώπους που να μπορείς να τους εμπιστευτείς ώστε να καταλάβουν οτι στην παρούσα φάση δεν πρέπει να έχουν πολλές απαιτήσεις από εσένα, αλλά να σου σταθούν.
Επίσης, πιστεύω οτι θα σε βοηθήσει πάρα πολύ η ενασχόλησή σου με κάτι. Ένα νέο hobby ή οτιδήποτε άλλο σε κάνει να ξεχνιέσαι και σου δίνει μια ικανοποίηση. Πάντα παίρνουμε ικανοποίηση όταν τελειώνει κάτι που φτιάχνουμε "με τα χέρια μας".

Τέλος, να συμπληρώσω τον etsouk2000, όλοι λέμε (και εγώ) μακριά από φάρμακα με τη μορφή που περιέγραψε η nmavro73, δηλαδή από ΜΗ κατάλληλους ανθρώπους να τα χορηγήσουν. Προφανώς και θα πάρεις ότι σου δώσει (εάν σου δώσει) ο ΣΩΣΤΟΣ γιατρός που θα σου εμπνεύσει εμπιστοσύνη και θα ακολουθήσεις την αγωγή του ή οποία δεν θα είναι μόνο φαρμακευτική. Κατά περιπτώσεις μάλιστα μπορεί να μην είναι και καθόλου φαρμακευτική και απλά να σου προτείνει τρόπους να δουλέψεις πάνω στην κατάστασή.

BeholderX
17-04-09, 08:13
Καταρχήν τον ορο "κατάθλιψη" τον χρησιμοποίησε ο ψυχολόγος, κάποιος ψυχίατρος ή εσύ ? Υπάρχει μεγάλη διαφορά στον τρόπο που χρησιμοποιεί κανείς τον όρο, στο τι ακριβώς εννοεί. Υπάρχουν πολλά ερωτήματα, πότε πρωτοεμφανίστηκε αυτή η κατάσταση, σε τι ηλικία, ποια ήταν τα ακριβή σωματικά και ψυχοδιανοητικά συμπτώματα, αν υπάρχει κληρονομικό ιστορικό, υπήρξε κάποιος ιδιαίτερος εκλυτικός παράγοντας, κλπ, κλπ...

Πρακτικώς ως λύση, ως επαγγελματίας του χώρου (Γιατρός, Ομοιοπαθητικός, Βιοχημικός, Ειδ.Ψυχίατρος) σου συστείνω ανεπιφύλακτα να αντιμετωπίσεις αρχικώς την κατάσταση με ομοιοπαθητικη. Ανέξοδη ουσιαστικά, χωρίς εξαρτήσεις (αναφέρθηκε λανθασμένα προηγουμένως ότι τα χημικά φάρμακα δεν προκαλούν εξαρτήσεις), και με αποτελέσματα καλά, ιδίως σε νεαρά άτομα που δεν έχουν φορτώσει τον οργανισμό τους με φάρμακα στο παρελθόν. Έχει πολύ καλά αποτελέσματα πέρα από το ψυχολογικό επίπεδο και στο σωματικό, όπως στους πονοκεφάλους, στομαχικές διαταραχές κλπ που αναφέρεις.

Περισσότερα μπορείς να βρεις στα link της υπογραφής μου, ή στείλε μου PM.

Jacarta
17-04-09, 10:35
St John's Wort (Υπερικίνη)
Εκχύλισμα Βαλσαμόχορτου (ή αλλιώς Υπερικό).

Είναι μια λύση συνήθως χωρίς παρενέργειες και αν υπάρχουν είναι ελαφρές και ελεγχόμενες.

Ισάξια και ανώτερα αποτελέσματα από την Παροξετίνη (ψυχοφάρμακο) χωρίς να έχει τις παρενέργειες που έχει η δεύτερη.

Ουσιαστικά είναι εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης Σεροτονίνης χωρίς όμως να δημιουργεί εξάρτηση.

Δοκίμασέ το αν θέλεις. Κυκλοφορεί ελεύθερα είτε σε φαρμακεία είτε σε καταστήματα με βότανα.
Συγκεκριμένα αυτής της εταιρείας έχει την σωστή περιεκτικότητα ανά κάψουλα, όπως στα πειράματα που έγιναν.
http://www.ra1.gr/show_product.asp?pid=2826
Μπορείς να το βρεις και φθηνότερα.(21,50)

http://www.medlook.net/article.asp?item_id=1568
http://www.vita.gr/html/ent/254/ent.2254.asp

"Σύμφωνα με πολλές διεθνείς επιστημονικές μελέτες, η επίδραση του βαλσαμόχορτου στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης είναι θετική. Bάσει μιας πρόσφατης μελέτης που διεξήγαγε μεγάλη γερμανική φαρμακευτική εταιρεία και δημοσιεύτηκε στο «British Medical Journal», το βάλσαμο αποδείχτηκε τουλάχιστον εξίσου δραστικό με την παροξετίνη, ένα συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο κατά της κατάθλιψης. Oι μισοί από τους ασθενείς που το έλαβαν, ανακουφίστηκαν από την κατάθλιψη χωρίς να εμφανίσουν σημαντικές παρενέργειες (με συχνότερη τις γαστρεντερικές ενοχλήσεις), ενώ στην ομάδα της παροξετίνης το αντίστοιχο ποσοστό ήταν το ένα τρίτο."

Εννοείται ότι με μία κάψουλα την ημέρα σε ώρα γεύματος δεν πρόκειται να υπάρξει καμμία παρενέργεια, φτάνει να μην παίρνεις παράλληλα αντικαταθλιπτικά. Μπορείς να το δοκιμάσεις για ένα μικρό διάστημα (τουλάχιστον 4 εβδομάδες) για να δεις αν υπάρχει βελτίωση. (Αυτό που γράφει 300, όχι 175)

Α, και μη μου αγχώνεσαι...:cool:
Φιλικά

arial
17-04-09, 15:45
Παιδια σας ευχαριστω ολους για τα μηνυματα σας...

Ησασταν πολυ εξυπηρετικοι, και νομιζω πως αυτο το θεμα απασχολει πολυ κοσμο...

Jacarta
17-04-09, 20:02
Πολύ κόσμο...
Τόσο που αν ενωθούν όλοι, τότε αυτοί που τους οδήγησαν στην κατάθλιψη πρέπει να πάρουν τα όρη τα βουνά...
Να κάνουμε ένα κόμμα ή κάτι τέτοιο...:cool:

Το θέμα είναι πολύ μεγάλο και είναι πέραν της κατάθλιψης...Εμείς οι ίδιοι οδηγούμε τους συνανθρώπους μας στην κατάθλιψη...

Μη κλαις, δεν πειράζει
θα ΄ρθει άσπρη μέρα και για 'μας...

Καλή Ανάσταση :)

arial
17-04-09, 20:35
Ηθελα να ρωτησω και κατι αλλο, κοιταξα λιγο στο internet και βρηκα κατι για Κενδρα Ψυχικης Υγειας,.,,ξερετε τιποτα για αυτα?

Απο οτι καταλαβα ειναι του δημου, και σκεφτομαι να κλεισω ενα ραντεβου απο βδομαδα.

logosof
17-04-09, 21:11
Σχετικά με τα φάρμακα: Όταν το ψυχολογικό πρόβλημα ¨σωματοποιείται¨ (με συνεχείς ζαλάδες, αστάθεια, έμετο, τρόμο κλπ) τα φάρμακα είναι απαραίτητα, φυσικά με την εντολή νευρολόγου-ψυχιάτρου. Είναι εθιστικά και γι'αυτό το λόγο κόβονται σταδιακά, πάλι με την εντολή του ιατρού.
Η λύση όμως είναι μία: οι σωστές σχέσεις, η αγάπη και ο έρωτας, δηλ η έκσταση από τον εαυτό σου, η υπέρβαση του εαυτού σου, η ελευθερία από τον εαυτό σου. Με άλλα λόγια να καταφέρεις να συμμετέχεις στην ομορφιά του κόσμου των σχέσεων.
Σχετικά με τα κέντρα υγείας των δήμων νομίζω πως δεν πρέπει να περιμένεις τίποτα σπουδαίο. Προτιμότερο είναι να γραφτείς σε κάποια σχολή θεατρική, μουσικής, τέχνης γενικότερα.

xolloth
17-04-09, 21:16
υπηρξα καταθλιπτικος για περιπου 10 χρονια,και φυσικα τον πρωτο καιρο ουτε να ακουσω για ψυχιατρο[μην ξανακουσω για ψυχολογους γιατι οι ανθρωποι ειναι ασχετοι με το αντικειμενο και την θεραπεια του].
μονο ψυχιατρος μπορει να βοηθησει καποιον και ο εαυτος του,κανεις αλλος.
παντα υπαρχει αιτια με βασικο παραγοντα καποιες ασχημες συνθηκες σε καποια φαση της ζωης μας.
εγω μολις ειχα καταστραφει με τις επιχειρησεις που ειχα[τοκογλυφοι γαρ],και ειχα παραλληλα εγκαταληφθει απο την γυναικα μου.
λογοι πιστευω σημαντικοι για να κυλησει καποιος ειδικα εαν αυτος ειναι και λιγο ευαισθητος.
πρωτα απο ολα,επαψα να κυκλοφορω επειδη παθαινα πανικους και αγοραφοβια.
κατοπιν ακολουθησαν οι ταχυπαλμιες και ναρχονται στιγμες που νομιζεις οτι πεθαινεις και να σε τρεχουν στα νοσοκομεια για ηρεμιστικες ενεσεις και καρδιογραφηματα τα οποια φυσικα ηταν αρνητικα.
με το χρονο η κατασταση γινεται ανυποφορη και η πας σε ψυχιατρο η δεν ελεγχεις πλεον την κατασταση και σου φαινονται ολα πια ματαια και βουνα.
εγω τοριξα και στο ποτο και εφθασα για λιγες στιγμες ανακουφισης ,να κοντευω να γινω αλκοολικος.
ευτυχως το πηρα αποφαση,επισκευθηκα ενα καλο ψυχιατρο και με μεγαλη προσπαθεια εκ μερους μου συγχρονως ,καταφερα με τα καταλληλα αντικαταθλιιπτικα, μετα 1-2 χρονια ,να επανελθω.
οσο και να σου συμπαρασταθουν οι αλλοι μονος σου θα παλεψεις.
θελει μεγαλη δυναμη και αγωνα εαν οντως μιλαμε για καταθλιψη.
αυτα.

sv2evs
17-04-09, 21:19
Κόψε το τσιγάρο, άρχισε γυμναστήριο (αν δεν πηγαίνεις)...δεν έχει σημασία η 1 ώρα ή 2-3 την εβδομάδα...αν μπορείς πήγαινε καθημερινά. Δεν θα σχολιάσω για χάπια. Επίσης καλό θα ήταν να θέσεις στόχους ! Μικρούς ή μεγάλους (κατά προτίμηση μικρούς για να είναι εύκολο να τους πετύχεις), απλά θέσε κάποιους και μην σταματάς να βάζεις καινούργιους όταν πετυχαίνεις κάποιους απο αυτούς.

xolloth
17-04-09, 21:28
Κόψε το τσιγάρο, άρχισε γυμναστήριο (αν δεν πηγαίνεις)...δεν έχει σημασία η 1 ώρα ή 2-3 την εβδομάδα...αν μπορείς πήγαινε καθημερινά. Δεν θα σχολιάσω για χάπια. Επίσης καλό θα ήταν να θέσεις στόχους ! Μικρούς ή μεγάλους (κατά προτίμηση μικρούς για να είναι εύκολο να τους πετύχεις), απλά θέσε κάποιους και μην σταματάς να βάζεις καινούργιους όταν πετυχαίνεις κάποιους απο αυτούς.
για εναν πραματικα καταθλιπτιικο,αυτα ακουγονται κινεζικα.
δεν μπορει να παρακολουθησει και του φαινονται αδυνατα.
χωρις φαρμακευτικη αγωγη,ειναι απο δυσκολο εως αδυνατο.
τα σημερινα αντικαταθλιπτικα ειναι "εξυπνα"και αποτελεσματικα και παντα μετα απο γνωματευση ψυχιατρου παντα.

weedness
17-04-09, 22:08
Παιδια σας ευχαριστω ολους για τα μηνυματα σας...

Ησασταν πολυ εξυπηρετικοι, και νομιζω πως αυτο το θεμα απασχολει πολυ κοσμο...

Εννοειτε οτι απασχολει πολυ κοσμο αυτο το θεμα, ολοι που σε απαντησαμε μας απασχολει!!! Και γιαυτο δινουμε συμβουλες στο πως θα το ξεπερασουμε αυτο το προβλημα. Δεν εισαι μονη, και ειναι λαθος να νομιζεις οτι εισαι.

arial
17-04-09, 22:18
Το τσιγαρο δεν κοβετε... με χαλαρωνει και με ηρεμει :p

Τωρα για τα Κενδρα Ψυχικης Υγειας... ισως ειναι μια λυση επειδη και τα οικονομικα μου ειναι πολυ στενα αυτη τη περιοδο.

Barracuda
18-04-09, 02:23
υπηρξα καταθλιπτικος για περιπου 10 χρονια,και φυσικα τον πρωτο καιρο ουτε να ακουσω για ψυχιατρο[μην ξανακουσω για ψυχολογους γιατι οι ανθρωποι ειναι ασχετοι με το αντικειμενο και την θεραπεια του].
μονο ψυχιατρος μπορει να βοηθησει καποιον και ο εαυτος του,κανεις αλλος.
παντα υπαρχει αιτια με βασικο παραγοντα καποιες ασχημες συνθηκες σε καποια φαση της ζωης μας.
εγω μολις ειχα καταστραφει με τις επιχειρησεις που ειχα[τοκογλυφοι γαρ],και ειχα παραλληλα εγκαταληφθει απο την γυναικα μου.
λογοι πιστευω σημαντικοι για να κυλησει καποιος ειδικα εαν αυτος ειναι και λιγο ευαισθητος.
πρωτα απο ολα,επαψα να κυκλοφορω επειδη παθαινα πανικους και αγοραφοβια.
κατοπιν ακολουθησαν οι ταχυπαλμιες και ναρχονται στιγμες που νομιζεις οτι πεθαινεις και να σε τρεχουν στα νοσοκομεια για ηρεμιστικες ενεσεις και καρδιογραφηματα τα οποια φυσικα ηταν αρνητικα.
με το χρονο η κατασταση γινεται ανυποφορη και η πας σε ψυχιατρο η δεν ελεγχεις πλεον την κατασταση και σου φαινονται ολα πια ματαια και βουνα.
εγω τοριξα και στο ποτο και εφθασα για λιγες στιγμες ανακουφισης ,να κοντευω να γινω αλκοολικος.
ευτυχως το πηρα αποφαση,επισκευθηκα ενα καλο ψυχιατρο και με μεγαλη προσπαθεια εκ μερους μου συγχρονως ,καταφερα με τα καταλληλα αντικαταθλιιπτικα, μετα 1-2 χρονια ,να επανελθω.
οσο και να σου συμπαρασταθουν οι αλλοι μονος σου θα παλεψεις.
θελει μεγαλη δυναμη και αγωνα εαν οντως μιλαμε για καταθλιψη.
αυτα.

Arial, ελπίζω αυτό που αντιμετωπίζεις να είναι μια "απλή" θλίψη και όχι κατάθλιψη όπως την ορίζεις μόνη. Σε αυτή την περίπτωση τα χόμπι και η διασκέδαση που σου πρότειναν σίγουρα θα βοηθήσουν και σε λίγο καιρό θα νοιώσεις και πάλι καλύτερα.
Αλλιώς, και αν όντως πρόκειται για κατάθλιψη, η οποία όμως δεν θα είχε διορθωθεί με μια επίσκεψη στον ψυχολόγο που λες για παλιότερα, το μήνυμα του xolloth ποιο πάνω δυστυχώς είναι νομίζω το μόνο ρεαλιστικό.

teodor_ch
18-04-09, 03:33
posting from a netbook
read here:
http://www.nice.org.uk/Guidance/CG23/NiceGuidance/pdf/English
formal guidelines from a reliable healthcare system

ps. stay away from drugs
ALL drugs have side-effects.

arial
18-04-09, 06:33
Παιδια σας ευχαριστω για τις συμβουλες σας , την συμπαρασταση και τις πληροφοριες που μου εχετε δωσει. Δεν περιμενα τετοια ανταποκριση.

Απο βδομαδα θα αναζητησω μια πιο επαγγελματικη βοηθεια, αν και νιωθω λιγο αβολα να ανοιχτω σε καποιον αγνωστο και να πω αυτα που με προβληματιζουν και με ταλαιπωρουν τοσο καιρο.. αλλα ισως ειναι καιρος να το κανω και ισως εχω αργησει και αρκετα.

Καλη ανασταση και καλο πασχα να εχουμε, με υγεια και ευτυχια στις οικογενειες μας και στους ανθρωπους που αγαπαμε :)

kourampies
18-04-09, 08:42
Μακριά από αντικαταθλιπτικά χάπια. Δυστυχώς είδα την μάνα μου, έναν εφυέστατο κ πολύ μορφωμένο άνθρωπο, μέσα σε 10 χρόνια να μεταμορφώνεται σε "μεγάλο παιδί" από τον εθισμό/παρενέργειες των αντικαταθλιπτικών, και πραγματικά απορώ πως επιβιώνει μόνη της.
Δεν έχω καν το κουράγιο να συζητήσω μαζί της, γιατί πλέον ούτε αυτό δεν μπορεί να κάνει, θέλει απλά κάποιον να ακούσει τα ίδια ασήμαντα άσχετα πράγματα που λέει κάθε μέρα εδώ και χρόνια.
Αντικαταθλιπτικά νομίζω ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο ως έσχατη λύση, για περιπτώσεις απόπειρας αυτοκτονίας κτλ.
Είναι χίλιες φορές προτιμότερο να είσαι δυστυχισμένος, παρά κενός, επιφανειακός και ζώντας στον κόσμο σου.

xolloth
18-04-09, 09:00
ισως ειναι ειδικη περιπτωση το προβλημα της μανας σου,εγω προσωπικα δεν εχω δει τετοιες παρενεργειες .
συμφωνω οτι για κατι ελαφρυ,μπορεις να το παλεψεις χωρις φερμακα,εαν ομως η περιπτωση ειναι τετοια που πλεον δεν μπορεις να ζησεις φυσιολογικα,δεν βγαινεις απο το σπιτι,δεν χαιρεσαι με τιποτα,εισαι μονιμα με ενα συναισθημα πουνομιζεις οτι θα πεθανεις,κλαις για ασημαντες αφορμες,με μια λεξη εισαι ζωντανος-νεκρος,τι θα κανεις;
εαν καποιος δεν περασει απο ολα αυτα τα σταδια,δεν μπορει να καταλαβει.
σε αυτες τις περιπτωσεις η φαρμακευτικη αγωγη ,ειναι μονοδρομος.

Gothic
18-04-09, 09:17
Απο βδομαδα θα αναζητησω μια πιο επαγγελματικη βοηθεια, αν και νιωθω λιγο αβολα να ανοιχτω σε καποιον αγνωστο και να πω αυτα που με προβληματιζουν και με ταλαιπωρουν τοσο καιρο.. αλλα ισως ειναι καιρος να το κανω και ισως εχω αργησει και αρκετα.Θα εκπλαγείς με το πόσο πιο εύκολα θα ανοιχτείς σε κάποιον άγνωστο και θα του πείς αυτά που δεν τολμάς να πείς σε φίλους/οικογένεια... Καλή τύχη σε όλα και να θυμάσαι οτι οι φίλοι είναι το πολυτιμότερο αγαθό, ειδικά σε τέτοιες στιγμές. ;)

LOUKAS32
18-04-09, 14:24
ερωτηση

γινεται να εχεις καταθληψη και να θες να κανεις σεξ?

xolloth
18-04-09, 15:02
λιγο δυσκολο,το μυαλο σου το βασανιζουν αλλες σκεψεις και αν εν πασει περιπτωσει σου κατσει τετοια περιπτωση[εαν εισαι ελευθερος],θα φοβασαι οτι δεν θα τα καταφερεις.
ειναι παντως θεμα ιδιοσυγκρασιας του καθενος ξεχωριστα.
ο καθενας βιωνει την καταθλιψη με διαφορετικο τροπο αν και υπαρχουν κοινα σημεια σε ολους τους καταθλιπτικους.

LOUKAS32
18-04-09, 15:56
οκ απλα και εγω εχω καταθληψη αλλα το σεξ το θελω τρελα , απλα με τονονει.

δεν ξερω!!! δεν ειμαι καλα παντως.

xolloth
18-04-09, 16:19
εαν δεν υπαρχει αντικτυπο στον τροπο ζωης σου[μπορεις να δουλευεις,να βγαινεις κ.λ.π.]μπορεις να το παλεψεις και μονος σου.
προσπαθησε να σκεφτεσαι θετικα ακομα και στα πιο ασχημα πραγματα,ειναι δυσκολο αλλα οχι ακατορθωτο.

LOUKAS32
18-04-09, 16:24
σωστα λες , θα γινει και αυτο.

νασε καλα μαν!!!

καλh ανασταση!

arial
20-04-09, 23:52
Θελω αλλη μια βοηθεια αν μπορειτε .

Επειδη ψαχνω να παω σε καποιον ειδικο και δεν εχω καταληξει ακομα καπου.. μηπως μπορειτε να μου προτεινετε καποιον? Κυριως απο Αθηνα αν μπορειτε.

Ευχαριστω παλι για την βοηθεια σας.

rasta_vrasta
22-04-09, 23:04
Εγω απλως θα ηθελα να πω οτι το να καθεσαι ολη μερα στο pc παιζοντας παιχνιδια,σερφαροντας κτλ δεν κανει καλο,
και δεν το λεω ετσι απλα επειδη το ακουσα στα media..
το τελευταιο 6μηνο δεν κανω απολυτως τιποτα και ειμαι εθισμενη στα games, στο internet,στο pc γενικα.
θελω να καθομαι συνεχεια σπιτι.
pc.
βαριεμαι να βγω εξω.
pc.
βαριεμαι να δω κοσμο.
pc.
και αυτο με εχει αποθησει απο τους φιλους μου.
με κανει να νιωθω μιζερα,καταθλιπτικα.
δεν ημουν και ουτε (θελω) πιστευω οτι ειμαι καταθλιπτικια.
ειμαι χαρουμενο ατομο.
οταν βαριεμαι εξω σκεφτομαι ποτε θα πα να παιξω κανα call of duty.
ελεος!
σκεφτειτε οτι τα 14-16χρονα ετσι κανουν ηδη απο τοσο μικρη ηλικια.
ολη μερα games.
τωρα θα μου πεις λογικο ειναι να βαριεσαι αφου δεν κανεις τιποτα, ουτε δουλεια ουτε σχολη πας.
απο σεπτεμβρη θα τα παρω ολα απο την αρχη και θα ξεκολλησω.
:clap::clap::clap:

Οπως ειπαν και οι αλλοι το πιο σημαντικο ειναι να τα βλεπεις θετικα οταν δεν ειναι γιατι αυτο σου δινει κουραγιο.
εστω και η προσπαθεια ειναι παντα καλυτερη απο το να τα βλεπεις ακομα πιο μαυρα απο οτι ειναι στην πραγματικοτητα.
Ειδικοτερα,αν μπεις στο mood οτι εισαι καταθλιπτικος, ζεις μαυτο..τι πιο ηλιθιο?
Ειναι σαν να παρατας τα οπλα και να ζεις μια ζωη χωρις νοημα, χωρις χαρα..?Γιατι?
Ο κοσμος γυρο μας εχει πολλα σκ@τα..δεν ειναι αναγκη να γινεις σκ@τα και εσυ.
Αυτα τα κομπλεξ εχουν γ@μη@σει την ζωη πολλων ανθρωπων..
Αντι να λες στον αλλον: ''τι λε ρε φιλαρακο, κοιτα την φατσα σου και ασε με εμενα.ετσι γουσταρω να ειμαι''
αλλα να το πιστευεις!
ελευθερια,
ακομπλεξαριστος ανθρωπος,
ανετος,
μην επιρρεαζεσαι απο κανεναν οταν σε βριζει...οταν σε μειωνει.
δεν αξιζει να γινεις τοσο ηλιθιος οσο αυτος..
:)
Ζησε στον δικο σου γαματο κοσμο αλλα μην χανεις την πραγματικοτητα!!:)
Και παιδια, μην ξεχναμε τους φιλους μας! :oneup:

goevra55
23-04-09, 00:49
Θελω αλλη μια βοηθεια αν μπορειτε .

Επειδη ψαχνω να παω σε καποιον ειδικο και δεν εχω καταληξει ακομα καπου.. μηπως μπορειτε να μου προτεινετε καποιον? Κυριως απο Αθηνα αν μπορειτε.

Ευχαριστω παλι για την βοηθεια σας.

Κανενα φαρμακο και κανενας ειδικος δεν ειναι δυνατον να διορθωσουν την καταθλιψη.Η καταθλιψη δεν μπαινει σε θεραπευτικο καλουπι δεν βελτιωνεται χωρις αντιδραση του εαυτου μας που ειναι ο μονος που μπορει να μας βοηθεισει φτανει να πιστευουμε οτι μπορουμε να νικησουμε τον κακο εαυτο μας.Ουτε το τσιγαρο αλλα και αλλες εθιστικες η μηχανικες συνηθειες μπορουν να μας βοηθησουν.Η ζωη συνεχως μας φερνει σε απογνωση χρειαζεται παλη πολλες φορες πανω απο τις φυσικες μας δυναμεις εδω πρεπει να δειξουμε οτι εχουμε δικαιωμα αλλα και πιστη σε αυτην την συντομη ζωη.αν αγαπαμε την ζωη μας ολα αυτα εχουν τον πρωτο λογο.

nmavro73
23-04-09, 02:13
Μπερδεύεις τη θλίψη με την κατάθλιψη.Η κατάθλιψη είναι ασθένεια. Και γιατρεύεται. Γίνατε ξαφνικά όλοι ψυχίατροι και ξέρετε αν μπαίνει ή όχι σε καλούπι;Υπάρχουν κλίμακες και συστήματα αξιολόγησης των συμπτωμάτων.Και έτσι διακρίνουν την απλή στεναχώρια από την κατάθλιψη.

Νεκτάριος
23-04-09, 03:39
Μπερδεύεις τη θλίψη με την κατάθλιψη.Η κατάθλιψη είναι ασθένεια. Και γιατρεύεται. Γίνατε ξαφνικά όλοι ψυχίατροι και ξέρετε αν μπαίνει ή όχι σε καλούπι;Υπάρχουν κλίμακες και συστήματα αξιολόγησης των συμπτωμάτων.Και έτσι διακρίνουν την απλή στεναχώρια από την κατάθλιψη.

Έτσι είναι, δυστυχώς δεν υπάρχει παιδεία στην κοινωνία μας για αυτά τα θέματα και έτσι ο καθένας δημιουργεί την δική του άποψη και γνώμη. Και δυστυχώς αυτό δεν μας πάει μπροστά αλλά μας πάει πίσω.

xolloth
23-04-09, 07:08
ειδικος ειναι μονο οποιος εχει ασθενησει απο αυτην την μαστιγα που λεγεται καταθλιψη και εχει ταλαιπωρηθει τοσο απο τα συμπτωματα της που ειναι πολυ εντονα,οσο πιθανον και απο ειδικους που ο καθενας δινει την δικη του θεραπεια χρησιμοποιωντας πολλες φορες τον ασθενη σαν πειραματοζωο.
καλο θα ηταν να αναφερουν τις αποψεις τους μονον οσοι εχουν νοσησει απο την συγκεκριμενη ασθενεια ωστε να μπορει να βγει καποιο συμπερασμα.
με θεωρητικες αποψεις ,δεν βγαινει ακρη.

paroikos
23-04-09, 11:03
Ευχαριστω για τις συμβουλες, ισως φταιει αυτο το διαστημα που νιωθω ετσι.. απλως πολλες φορες νιωθω οτι δεν μπορω να τα καταφερω μονη μου

Πρακτικά πράγματα κατ' αρχήν που χρειάζεται να κάνει κάποιος που αισθάνεται κάπως.. καταθλιπτικά.

Να γίνει κοινωνικότερος και να μην μένει πολύ ή και καθόλου μόνος του
Συχνές εκδρομούλες να αλλάζει οπτικές παραστάσεις, φύση, θάλασσα, βουνό
Να ακούει μουσική που τον ευχαριστεί
Να μην συναναστρέφεται ανθρώπους που τον «ρίχνουν» για οποιονδήποτε λόγο
Να βάζει μικρούς στόχους ασήμαντους που να μπορεί άνετα να τους πετύχει χωρίς κόπο
Να ασχολείται πάντα με κάτι, να κάνει πάντα κάτι, να μην μένει ο νούς άπραγος ποτέ
Οι πολλές ώρες στον υπολογιστή αν δεν προσφέρουν χαρά και ευχαρίστηση να περιορίζονται


Mηπως ξερετε καποιον ιατρο που θα μπορουσα να απευθυνθω?

Νομίζω πως κάθε ψυχίατρος που μπορεί να συνταγογραφήσει αντικαταθλιπτικά είναι κατάλληλος. Και δεν νομίζω πως χρειάζεται να τα χώνεις χοντρά σε ψυχολόγο με επισκέψεις των 100 € / συνεδρία. Γνώμη μου βέβαια καθόλου δεσμευτική.

Και πραγματικά - όπως διάβασα και παραπάνω - τα αντικαταθλιπτικά δεν δημιουργούν εξάρτηση σε αντίθεση βέβαια με τα ηρεμιστικά τύπου lexotanil κλπ που δημιουργούν εξάρτηση και πρέπει να αποφεύγονται όσο το δυνατόν.

Πάντως αν μπορείς να τα αποφύγεις καλό θα είναι

Οι ευχάριστες παρέες κάνουν πάντα καλό
Αν είσαι όμορφη κερνάω καφέ :p :)
Αν δεν είσαι όμορφη ...πάλι κερνάω καφέ :)
Θα σου πω τα δικά μου και θα ξεχάσεις κάθε κατάθλιψή σου :)

Οι καταθλιπτικές τάσεις για όσους έχουν προηγούμενο ειδικά την άνοιξη είναι πιο έντονες.

Πάντως δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα

Βασικός κανόνας: ο άνθρωπος που καταλαβαίνει πως έχει πρόβλημα δεν πάσχει από ψυχώσεις οπότε όλα τα άλλα βολεύονται με κάποιον τρόπο. Σε σοβαρή κατάσταση βρίσκεται αυτός που νομίζει πως είναι καλά όταν όλοι γύρω του βλέπουν πως δεν είναι. Τότε ...κλάφτα Χαράλαμπε.

nmavro73
23-04-09, 11:35
Όπως είπε και ο xolloth αν δεν το έχεις ζήσει είτε ο ίδιος ή αν δεν το έχεις δει σε κάποιον δικό σου δεν το καταλαβαίνεις. Ο καταθλιπτικός δεν βρίσκει νόημα στη βόλτα που του προτείνετε.Δεν βρίσκει λόγο να πάει.Δεν θέλει να δει φίλους γιατί έχει φτάσει να πιστεύει ότι δεν έχει κανέναν.Δεν ειναι απλά τα πράγματα.Δεν είναι ότι τον πιάνει στεναχώρια.Νιώθει ανήμπορος.Μπορεί να νιώθει ακόμη και απίστευτη κούραση και να θέλει να κοιμάται όλη μέρα.Ή να νιώθει κούραση και να μην κοιμάται καθόλου.Να μην μπορεί να διαβάσει, να δουλέψει, να χάνει την υπομονή του με το παραμικρό και πολλά άλλα. Έχω πατέρα ψυχίατρο και δούλευα με ψυχιάτρους περίπου 3,5 χρόνια. Έβλεπα όλων των ειδών τους ασθενείς και στα ιατρεία και στο ψυχιατρείο.Έπαιρναν σπίτι να ζητήσουν τον πατέρα μου και πολλές φορές μου έλεγαν πως νιώθουν και μου άφηναν μήνυμα να του πω για να τους πάρει(τότε δεν υπήρχαν κινητά).Δεν μπορείς να καταλάβεις. Αν ο άλλος φτάσει να σκέφτεται να πηδήξει από το μπαλκόνι είναι ήδη αργά.
Και paroiko κάνεις ένα μεγάλο λάθος εδώ. Ο άνθρωπος που δεν πασχει απο ψυχώσεις απλά δεν είναι ψυχωσικός. Ο ψυχωσικός ναι μπορεί να μην είναι συνεργάσιμος, να τον πάνε με αστυνομία στο νοσοκομείο κλπ. Μπορεί να νιώθει τέλεια αν νομίζει ότι είναι ο Καίσαρας και ότι θα δώσει διαταγή να κλείσει το ψυχιατρείο(δεν ειναι φαντασία μου είχα δει εναν που το έλεγε. Και μάλιστα την ώρα που πίστευε ότι θα γίνει ρώτησε αν ήρθε η διαταγή)
Ο καταθλιπτικός συνήθως ζητάει βοήθεια μόνος του. Γιατί δεν αντέχει να νιώθει άλλο χάλια.ΞΕΡΕΙ ότι δεν είναι καλά. Και μπορεί να είναι σε σοβαρή κατάσταση και αυτός επειδή δεν μπορεί να συνέλθει.Και μάλιστα ίσως αυτή η κατάσταση να είναι χειρότερη από του ψυχωσικού. Γιατί τον ψυχωσικό τον τρέχεις διαρκώς σε ψυχιατρεία ξενώνες κλπ.Δεν δουλεύει. Δεν έχει συνήθως γυναίκα παιδιά καριέρα κλπ. Ο καταθλιπτικός τα έχει όλα αυτά. Και συνήθως είναι έξω.Και βλέπει τα πάντα να αλλάζουν γύρω του επειδή δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με τον εαυτό του. Ποιος λοιπόν έχει μεγαλύτερο πρόβλημα;

Copyright © Keen Notion Co (2002-2014) Copyright Keen Notion Co.